บทที่ 7 ผลงานแรกของนายหญิง

สิ้นคำพูด นิ้วเรียวยาวก็เริ่มกรีดไพ่บนโต๊ะ

การเคลื่อนไหวของเธอพลิ้วไหว รวดเร็ว และเฉียบคมราวกับจับวาง เธอสับไพ่แบบ Riffle Shuffle สลับกับการทำ Bridge ด้วยความชำนาญขั้นสูง เสียงกรีดไพ่ดังกังวานใสจังหวะสม่ำเสมอ ก่อนจะเก็บรวบและตัดไพ่ด้วยมือเดียวอย่างคล่องแคล่ว

พนักงานคุมบ่อนที่แอบมองอยู่ถึงกับอ้าปากค้าง แม้แต่ 'ธีร์' บอดี้การ์ดมือขวาหน้านิ่งของจักรยังต้องเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ

มีเพียงจักรที่ยืนกอดอกพิงเสาหินอ่อนอยู่ด้านหลัง ลอบมองแผ่นหลังบอบบางนั้นด้วยแววตาที่ลุ่มลึกขึ้น เขาไม่เคยมองคนผิด

เกมแบล็กแจ็กเริ่มต้น ศลิณาแจกไพ่ด้วยความเร็วคงที่ ดวงตาเฉี่ยวคมกวาดมองผู้เล่นทุกคน เธอไม่ได้มองแค่หน้าไพ่ แต่สมองของ Ghost Dealer กำลังประมวลผลลึกไปถึง ‘ภาษากาย’ อัตราการกะพริบตา และจังหวะการหายใจของคนตรงหน้า

ห้านาทีผ่านไป สิบนาทีผ่านไป

เกมดำเนินไปอย่างดุเดือด เสี่ยกังวานชนะติดกันสามตา กองชิปตรงหน้าเขาสูงขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางเสียงเชียร์ของลูกน้อง

จนกระทั่งตาที่สี่ เสี่ยกังวานได้ไพ่รวม 20 แต้ม ขณะที่หน้าไพ่ของศลิณาที่หงายอยู่คือ 6 แต้ม

จังหวะที่ศลิณากำลังจะเอื้อมมือไปจั่วไพ่ใบที่สองของตัวเอง เสี่ยกังวานทำทีเป็นขยับแก้ววิสกี้ เลื่อนปลายนิ้วอ้วนป้อมลากผ่านหน้าไพ่ของตัวเองบนโต๊ะเพียงเสี้ยววินาที

มันเนียนจนกล้องวงจรปิดตัวบนเพดานไม่มีทางจับสังเกตได้ แต่ไม่ใช่กับสายตาของศลิณา

"แบล็กแจ็ก" 

ศลิณาเปิดไพ่ใบที่สองของตัวเอง มันคือ 10 แต้ม รวมเป็น 16 และเมื่อจั่วใบที่สามตามกฎ เธอหงายไพ่ 5 แต้มขึ้นมา รวมเป็น 21 แต้มพอดีเป๊ะ

"บัดซบเอ๊ย" 

เสี่ยกังวานสบถลั่น ทุบโต๊ะเสียงดังลั่นด้วยความหัวเสีย

แต่ก่อนที่เขาจะฉวยโอกาสเอื้อมมือไปกวาดไพ่เพื่อทำลายหลักฐาน ศลิณากลับพุ่งมือไปกดทับลงบนไพ่ของเขาอย่างรวดเร็วและหนักแน่น

"ระงับการจ่ายเงิน และอายัดธุรกรรมของโต๊ะนี้ทั้งหมดค่ะ" เสียงประกาศของเธอเฉียบขาด กังวานไปทั่วบริเวณจนทั้งกาสิโนตกอยู่ในความเงียบกริบ

"อะไรของเธอวะ ฉันแพ้ก็ยอมเสียเงินแล้ว จะมายุ่งอะไรกับหน้าไพ่ฉัน" 

เสี่ยกังวานโวยวาย หน้าแดงก่ำ พยายามจะชักมือกลับแต่ศลิณากดนิ้วล็อกไพ่ไว้แน่น

"คุณแพ้ และคุณกำลังพยายามทำลายหลักฐานบนหน้าไพ่ค่ะ"

คำพูดของศลิณาทำเอาบรรดานักพนันโต๊ะข้างๆ หันมามองเป็นตาเดียว

"แกปรักปรำฉัน นังเด็กเมื่อวานซืน แกมีหลักฐานอะไรมากล่าวหาลูกค้า VIP" เสี่ยกังวานชี้หน้าด่ากราด หันไปมองทางนายใหญ่ 

"ฉันเล่นที่นี่มาเป็นปีๆ ไม่เคยมีปัญหา อยู่ๆ เอาอีตัวที่ไหนไม่รู้มาแจกไพ่ นายท่านจักรต้องให้ความเป็นธรรมกับฉันนะเว้ย"

ศลิณาไม่สะทกสะท้านต่อคำด่าทอ เธอหยิบไพ่ของเสี่ยกังวานขึ้นมา รอยยิ้มเย็นชาปรากฏบนมุมปาก

"หลักฐานไม่ได้อยู่ที่กล้องวงจรปิดหรอกค่ะ แต่อยู่ที่ปลายนิ้วชี้ของคุณ"

เธอชูไพ่ขึ้นส่องกับแสงไฟ 

"คุณใช้หมึกเรืองแสงชนิดพิเศษที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าทาไว้ที่ปลายนิ้ว จากนั้นก็ป้ายตำหนิไว้บนไพ่หน้าใหญ่ๆ ทุกครั้งที่ทำทีเป็นจับไพ่ดู เพื่อให้คอนแทคเลนส์กรองแสงเฉพาะกิจที่คุณใส่อยู่ มองเห็นว่าไพ่ใบต่อไปที่ฉันจะจั่วคืออะไร"

เสี่ยกังวานหน้าซีดเผือดลงทันตาเห็น แต่ยังทำใจดีสู้เสือ 

"หมึกเรืองแสงบ้าบออะไร ฉันเล่นด้วยฝีมือโว้ย"

ศลิณาไม่เถียงให้เสียเวลา เธอหันไปพยักหน้าให้ดีลเลอร์ไม้ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ 

"ส่งไฟฉายแบล็กไลต์สำหรับตรวจแบงก์ปลอมมาให้ฉันทีค่ะ"

เมื่อไฟฉายกระบอกเล็กถูกส่งมา ศลิณากดเปิดแสงสีม่วงอัลตราไวโอเลตส่องลงบนโต๊ะ

รอยนิ้วมือเรืองแสงสีเขียวสะท้อนแสงสว่างวาบขึ้นมาบนหลังไพ่อย่างชัดเจน... และเมื่อสาดไฟฉายไปที่มือของเสี่ยกังวาน ปลายนิ้วชี้และนิ้วกลางของเขาก็เรืองแสงสีเดียวกันไม่ผิดเพี้ยน

หลักฐานมัดตัวคาตาทำเอาเสี่ยกังวานเถียงไม่ออก ร่างอ้วนท้วนทรุดฮวบลงกับเก้าอี้ สั่นเทาจนเหงื่อแตกพลั่ก

ลูกน้องมาเฟียและพนักงานทั้งบ่อนที่เคยมองเธอด้วยสายตาดูถูก บัดนี้ยืนอึ้งใบ้กิน ไม่มีใครกล้าปริปากสงสัยในความสามารถของอดีตคุณหนูคนนี้อีกต่อไป เธอไม่ได้มีดีแค่หน้าตา แต่เธอคือของจริง

แปะ... แปะ... แปะ...

เสียงปรบมือเชื่องช้าแต่ดุดันดังขึ้นจากด้านหลัง 

ราชามาเฟียก้าวออกมายืนเคียงข้างหญิงสาว เขาไม่ปรายตามองเสี่ยกังวานที่นั่งสั่นเป็นลูกนกด้วยซ้ำ แต่คำสั่งที่หลุดออกจากปากกลับเหี้ยมเกรียมจนคนฟังเสียวสันหลังวาบ

"ธีร์ ควักลูกตามันออก แล้วตัดนิ้วที่มันใช้โกงไพ่ทิ้งซะ"

"นายท่าน! ไว้ชีวิตฉันด้วย ฉันผิดไปแล้ว นายท่าน"

เสียงร้องโหยหวนของเสี่ยกังวานดังลั่นกาสิโน ขณะถูกการ์ดร่างยักษ์สองคนลากตัวออกไปทางประตูหลัง ไม่มีใครในที่นั้นกล้าขยับตัวช่วย หรือแม้แต่จะหายใจแรง

จักรหันมามองศลิณา แววตาคมดุที่เคยมืดมิดและเต็มไปด้วยความกดดัน บัดนี้ทอประกายความพึงพอใจและภาคภูมิใจอย่างปิดไม่มิด

"ผลงานยอดเยี่ยมมาก... นายหญิง"

คำเรียกขานที่หลุดออกจากปากนายใหญ่แห่งอาณาจักร ทำให้ลูกน้องทุกคนในกาสิโน ตั้งแต่ผู้จัดการบ่อนยันเด็กเสิร์ฟ รีบก้มหัวทำความเคารพศลิณากันอย่างพร้อมเพรียง

ไม่มีอีกแล้วเสียงซุบซิบนินทาหรือคำค่อนขอด เหลือเพียงความยำเกรงต่อ 'ราชินี' องค์ใหม่ที่ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงในการสยบทุกคนใต้ฝ่าเท้า

ศลิณาลอบระบายลมหายใจยาว การเผชิญหน้าครั้งแรกผ่านไปได้ด้วยดี เธอพิสูจน์คุณค่าของตัวเองได้แล้ว

หญิงสาวกวาดสายตามองไปรอบๆ โซน VIP เพื่อซึมซับบรรยากาศแห่งชัยชนะ

แต่ในวินาทีที่สายตาของเธอปะทะเข้ากับการ์ดชุดดำคนหนึ่ง ที่ยืนคุมอยู่หน้าประตูทางเข้าออกของโซนพรีเมียม...

รอยยิ้มมุมปากของศลิณาพลันแข็งค้าง

บทก่อนหน้า
บทถัดไป